Σταύρος Κυπραίου

Συγγραφέας και εικονογράφος του παιδικού βιβλίου «Ο Μικρός κακός λύκος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Keybooks, ο Σταύρος Κυπραίου απαντάει στις ερωτήσεις μας για τη φιλία, το σχολικό εκφοβισμό, για το πόσο σημαντική είναι η μυθοπλασία για τα μικρά παιδιά. Μας αποκαλύπτει ποιο ήταν το δικό του αγαπημένο παραμύθι, καθώς και το επόμενο παραμυθοβήμα του. Τον ευχαριστούμε για το χρόνο του και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στα σχέδια του.   

ArtScript: Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς, ένα σύντομο βιογραφικό.

Σταύρος Κυπραίου: Ονομάζομαι Σταύρος Κυπραίος και γεννήθηκα στον Πειραιά το 1988. Σπούδασα γραφιστική, και από το 2007 εργάζομαι ως Art Director και εικονογράφος. Έχω συνεργαστεί με διάφορες διαφημιστικές και δημιουργικά agencies και, από το 2013, διατηρώ το δικό μου δημιουργικό στούντιο, το faze Design Studio. Εκεί ασχολούμαι με το branding, το packaging, την εικονογράφηση και το animation. Το 2025 εξέδωσα το πρώτο παιδικό βιβλίο που έγραψα και εικονογράφησα, αν και στο παρελθόν είχα εικονογραφήσει έργα άλλων συγγραφέων, καθώς και εξώφυλλα εκδόσεων.

ArtScript: Ποιο ήταν το αγαπημένο παραμύθι του Σταύρου όταν ήταν παιδί; Παραμένει το ίδιο παραμύθι το αγαπημένο του;

Σταύρος Κυπραίου: Όταν ήμουν παιδί, είχα αρκετά αγαπημένα παραμύθια, αλλά ένα από αυτά που ξεχώριζε και μου έχει μείνει βαθιά στη μνήμη είναι ο «Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας» του Ρόαλντ Νταλ. Ακόμα και σήμερα παραμένει ένα απ’ τα αγαπημένα μου, γιατί έχω πολύ ζεστές αναμνήσεις από τον πατέρα μου, που μας διάβαζε τον ΜΦΓ κάθε βράδυ για να μας βάλει για ύπνο, εμένα και τον αδερφό μου. Αυτές οι στιγμές, με τον μπαμπά μου κι εμάς να γελάμε και να ονειρευόμαστε μαζί, κάνουν αυτό το παραμύθι πραγματικά ξεχωριστό για μένα.

ArtScript: Πόσο σημαντική είναι η μυθοπλασία για τα μικρά παιδιά; Πώς και πού τα βοηθάει;

Σταύρος Κυπραίου: Η μυθοπλασία είναι εξαιρετικά σημαντική για τα μικρά παιδιά, γιατί τους δίνει έναν μαγικό τρόπο να κατανοήσουν τον κόσμο και τα συναισθήματά τους. Μέσα από τις ιστορίες, τα παιδιά μαθαίνουν να βλέπουν διαφορετικές οπτικές, να ταυτίζονται με χαρακτήρες και να επεξεργάζονται φόβους ή απορίες με έναν ασφαλή, φανταστικό τρόπο. Η μυθοπλασία βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν ενσυναίσθηση, δημιουργικότητα και να εξερευνήσουν συναισθήματα που μπορεί να μην μπορούν να εκφράσουν αλλιώς. Είναι λοιπόν ένα πανίσχυρο εργαλείο που τους βοηθάει να μεγαλώνουν με φαντασία και κατανόηση.

ArtScript: Έχετε γράψει και έχετε κάνει την εικονογράφηση του παραμυθιού «Ο Μικρός κακός λύκος», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Keybooks, ξεκινήσατε από την εικόνα και ακολούθησε το κείμενο ή συνέβη το αντίστροφο;

Σταύρος Κυπραίου: Στην περίπτωση του ‘Μικρού Κακού Λύκου’, ξεκίνησα πρώτα γράφοντας το κείμενο. Βέβαια, όσο έγραφα, ήδη φανταζόμουν στο μυαλό μου τις σκηνές, το ύφος και τη μορφή του βασικού χαρακτήρα. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να εικονογραφήσω, είχα ήδη μια ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό μου για το πώς θα δείχνει ο κόσμος του παραμυθιού. Με άλλα λόγια, το κείμενο ήρθε πρώτα, αλλά η εικονογράφηση άρχισε να ζωντανεύει παράλληλα στο μυαλό μου καθώς έγραφα.

ArtScript: Ο μικρός λύκος στην ιστορία σας δέχεται το ρόλο του κακού εξαιτίας των προκαταλήψεων των υπόλοιπων ζώων. Πόσο εύκολο είναι να υιοθετήσει κάποιος τη συμπεριφορά που του προσδίδουν; Υπάρχει τρόπος να το αποφύγει ή η κοινή γνώμη είναι πάντα πιο ισχυρή;

Σταύρος Κυπραίου: Νομίζω πως όσο πιο νέοι είμαστε και όσο λιγότερη αυτογνωσία έχουμε, τόσο πιο εύκολα υιοθετούμε τους ρόλους και τις ταμπέλες που μας αποδίδουν οι άλλοι. Μεγαλώνοντας, όμως, πιστεύω ότι μπορούμε να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και να επιλέξουμε οι ίδιοι τους ρόλους που θέλουμε να ενσαρκώνουμε. Αυτό σημαίνει να δουλέψουμε με τον εαυτό μας, να αποκτήσουμε αυτογνωσία και να φιλτράρουμε τις συμπεριφορές που έχουμε κληρονομήσει, κρατώντας ό,τι μας ταιριάζει και αφήνοντας πίσω ό,τι μας φόρεσαν οι άλλοι. Είναι μια διαδικασία που θέλει δουλειά, αυτοεξερεύνηση και πολλές φορές και ψυχοθεραπεία. Έτσι, αντί να εγκλωβιζόμαστε στις προσδοκίες των άλλων, μπορούμε να γίνουμε εμείς οι ίδιοι οι δημιουργοί της ταυτότητάς μας.

ArtScript: Πόσο ικανή είναι μια φιλία να επηρεάσει έναν χαρακτήρα θετικά ή αρνητικά;

Σταύρος Κυπραίου: Οι φιλίες και γενικότερα οι σχέσεις μας έχουν καθοριστική επίδραση στον χαρακτήρα μας. Θα έλεγα ότι είμαστε, περισσότερο οι σχέσεις μας και λιγότερο οι σκέψεις μας. Οι άνθρωποι που επιλέγουμε να έχουμε κοντά μας λειτουργούν σαν καθρέφτες, αντανακλώντας αυτό που θέλουμε ή φοβόμαστε για τον εαυτό μας, είτε θετικά είτε αρνητικά. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να επιλέγουμε προσεκτικά τους ανθρώπους που εμπιστευόμαστε και που αφήνουμε να πλησιάσουν τον πυρήνα μας, γιατί παίζουν τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση του ποιοι γινόμαστε.

ArtScript: Ακούμε συχνά για περιστατικά βίας μέσα στα σχολεία, ακόμα και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ή προσχολικά. Πώς μπορούν τα σχολεία να γίνουν ασφαλή για όλα τα παιδιά;

Σταύρος Κυπραίου: Πραγματικά, η βία δεν ξεκινά από το σχολείο. Ένα παιδί που γίνεται βίαιο συνήθως έχει πρώτα βιώσει ή διδαχτεί τη βία μέσα από το περιβάλλον του, κυρίως από την οικογένεια. Επομένως, για να γίνουν τα σχολεία πραγματικά ασφαλή, η δουλειά πρέπει να ξεκινήσει από πολύ νωρίς, μέσα στην οικογένεια. Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον αγάπης, ισότητας, κατανόησης και ενσυναίσθησης, μαθαίνουν να χειρίζονται τα συναισθήματά τους χωρίς να γίνονται επιθετικά. Οι γονείς παίζουν καθοριστικό ρόλο, γιατί οι σχέσεις που τα παιδιά βλέπουν και βιώνουν στο σπίτι καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το πώς θα συμπεριφερθούν έξω. Άρα, τα σχολεία μπορούν να υποστηρίξουν, αλλά η θεμελιώδης ασφάλεια και ηθική πυξίδα χτίζεται πρώτα μέσα στην οικογένεια. Αν ένα παιδί μάθει από νωρίς την αξία της αγάπης και της δικαιοσύνης, τότε έχει πολύ λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσει βίαιη συμπεριφορά, όπου κι αν βρεθεί.

ArtScript: Είσαστε πατέρας δύο αγοριών, πόσο σας απασχολούν τα περιστατικό bulling (άμεσα ή έμμεσα) και πώς προσπαθείτε να τα αντιμετωπίσετε;

Σταύρος Κυπραίου: Με απασχολούν πάρα πολύ τα περιστατικά εκφοβισμού, ειδικά ως πατέρας δύο αγοριών. Βλέπω ότι η κοινωνία συχνά γίνεται πιο σκληρή και ανταγωνιστική, και θέλω να προετοιμάσω τα παιδιά μου όχι απλώς για τους κινδύνους που γνωρίζουν, αλλά και για ό,τι απρόβλεπτο μπορεί να συναντήσουν. Πιστεύω ότι ο ρόλος των γονιών είναι να βοηθήσουν τα παιδιά τους να χτίσουν ένα δυνατό εσωτερικό πυρήνα, να ξέρουν ποιοι είναι, να βάζουν όρια και να μπορούν με υγιή τρόπο να αντιμετωπίζουν ή να αποφεύγουν τέτοιες συμπεριφορές. Προσπαθώ λοιπόν να τους μάθω να γνωρίζουν τα όριά τους, να σέβονται τον εαυτό τους και τους άλλους, και να μπορούν να απομονώνουν ή να αντιμετωπίζουν τον εκφοβισμό με αυτοπεποίθηση.

ArtScript: Στο παραμύθι σας ένα μικρό πλάσμα δίνει μια ευκαιρία στον μικρό λύκο να δείξει τον χαρακτήρα του, στην πραγματικότητα είναι εύκολο παιδιά σαν τον ήρωα του βιβλίου σας να μεταπειστούν ή είναι μια ρομαντική ιδέα, και μέχρι ποια ηλικία θα μπορούσε κάποιος να αλλάξει στάση;

Σταύρος Κυπραίου: Στην ιστορία μου, δεν προσπαθώ να περιγράψω απλώς την πραγματικότητα, αλλά να δείξω πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα αν εμείς οι ίδιοι αλλάζαμε τη στάση μας απέναντι στους άλλους. Είναι αλήθεια ότι όσο μικρότεροι είμαστε, τόσο πιο εύπλαστοι είμαστε και τόσο πιο ανοιχτοί στη διαφορετικότητα. Καθώς μεγαλώνουμε, συχνά σκληραίνουμε και υιοθετούμε τις άκαμπτες αντιλήψεις που μας περνούν οι μεγάλοι, από φόβο ή έλλειψη εμπιστοσύνης. Είναι ίσως ρομαντικό να πιστεύουμε ότι όλοι μπορούν να αλλάξουν, αλλά εγώ προτιμώ να γράφω για αυτή τη δυνατότητα αλλαγής. Γράφω για να εμπνεύσω έστω και λίγο την αλλαγή στον μικρό κύκλο γύρω μου, τα παιδιά μου, την οικογένεια, τους φίλους μου, γνωρίζοντας ότι δεν είμαστε εδώ για να αλλάξουμε τον κόσμο, αλλά για να αλλάξουμε πρώτα τον εαυτό μας. Και αν αυτό επηρεάσει θετικά έστω και λίγους, τότε αξίζει.

ArtScript: Ποιο θα είναι το επόμενο παραμυθοβήμα σας ή μήπως σχεδιάζετε κάτι διαφορετικό;

Σταύρος Κυπραίου: Η αλήθεια είναι ότι η εμπειρία της συγγραφής και της εικονογράφησης του πρώτου μου παραμυθιού μου άρεσε τόσο πολύ, που ήδη δουλεύω πάνω στο επόμενο. Αυτή τη φορά, επικεντρώνομαι στο συναίσθημα της ματαίωσης και στο πώς μπορούμε να το διαχειριστούμε. Το νέο μου παραμύθι, που θα ονομάζεται «Δεν είναι το τέλος του κόσμου», θα μιλάει για το πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την απογοήτευση όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα περιμένουμε. Ανυπομονώ να το ολοκληρώσω και να το μοιραστώ μαζί σας σύντομα!