ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΘΥΡΑΜΙΑΣ
ΕΡΗ ΡΙΤΣΟΥ
-Εκδόσεις Κέδρος-
Είναι άραγε ο γάμος η λύση για να μπει ένας άντρας στον ίσιο δρόμο; Ο Στέφανος θα υποχρεωθεί από τους γονείς του να επισκεφτεί και να φιλοξενηθεί από την οικογένεια ενός φίλου και συνεργάτη του πατέρα του για να περάσει το καλοκαίρι. Ούτως ή άλλως η παρουσία του στα χτήματα και στις οικογενειακές επιχειρήσεις δεν είναι παρά διακοσμητική, μιας και δεν φροντίζει για τίποτα. Πριν ξεκινήσει το ταξίδι του ο Στέφανος είναι ενήμερος ότι ο σκοπός και η διαμονή του στην οικογένεια Γεωργαρά είναι για να γνωρίσει τη δεύτερη κόρη με την οποία θέλουν να τον παντρέψουν. Οι γονείς του θεωρούν ότι ένας καλός γάμος και μάλιστα με μια κοπέλα με προίκα που γνωρίζουν την οικογένειά της, θα είναι ο κατάλληλος τρόπος για να διορθωθεί και να αλλάξει ο χαρακτήρας του επιπόλαιου γιού τους.
Θεατής στο εγχείρημα να γνωριστούν οι δυο νέοι και να συγγενέψουν οι δυο οικογένειες θα είναι η Λόπη. Το νεαρό κορίτσι έχει υποχρεωθεί να φύγει από το σπίτι του και να πάει να εργαστεί σαν υπηρέτρια στο σπίτι των Γεωργαρά. Η άφιξη της συμπίπτει με εκείνη του Στέφανου. Ο νεαρός άντρας για το διάστημα που θα φιλοξενηθεί από την οικογένεια θα έχει τη συντροφιά των δυο θυγατέρων. Της Ελένης που προορίζεται από τις οικογένειές τους για γυναίκα του και της μικρότερης αδερφής της Στεφανίας. Όπως και ο ίδιος η Στεφανία είναι η μικρότερη και πιο καλομαθημένη ή κακομαθημένη από τις αδερφές της.
Το βιβλίο της Ρίτσου μας ταξιδεύει σε παλιότερες εποχές. Στις πρώτες σελίδες είναι αρκετά ευχάριστο με μια νότα που παραπέμπει θα έλεγε κάποιος στον Ξενόπουλου, πιθανόν και λόγω της θεματολογίας του. Προχωρώντας όμως και έπειτα από τη σύνδεση των δυο οικογενειών η σκιά του κάστρου της Θυραμιάς φαίνεται να πέφτει βαριά πάνω στους ήρωες, και ειδικά στη νεαρή νύφη που υποχρεούται να ακολουθήσει τον άντρα της μακριά από την οικογένειά της. Έναν άντρα με τον οποίο δε φαίνεται να έχει κοινά.
Οι επιθυμίες των γονιών, που χωρίς αμφιβολία συχνά έχουν ως σκοπό το καλό των παιδιών τους, καμιά φορά καταστρέφουν τις ζωές τους, άλλωστε μην ξεχνάμε τη ρήση ότι ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Η Ρίτσου αφηγείται απλά την ιστορία της και η ανάγνωσή ακόμη και στα πιο σκοτεινά σημεία παραμένει ευχάριστη.
Μαίρη Β.
