ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

FREDRIK BACKMAN

-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ-

«Τίποτα δε σε βαραίνει περισσότερο από την πίστη κάποιου άλλου σ’ εσένα».

Τρεις φίλοι, καθισμένοι σε μια προβλήτα ένα μεσημέρι του καλοκαιριού, με τα γέλια και την ανεμελιά των δεκαπέντε χρόνων τους θα περάσουν στην ιστορία μέσω ενός πίνακα. Ποια είναι αυτά τα τρία παιδιά και πόσο ανέμελα είναι στην πραγματικότητα; Ο Τεντ, ο Γιόαρ και ο μετέπειτα διάσημος ζωγράφος γνωστός ως Κ. Γατ θα διατηρήσουν τη φιλία τους για πάντα μέσα από τα χρώματα ενός πίνακα ζωγραφισμένου 25 χρόνια νωρίτερα, που ήταν και το εφαλτήριο μιας διαφορετικής ζωής. Νεαρά άτομα που ο καθένας κουβαλάει τις πληγές του και δεν ξέρει πώς πρέπει να αντιμετωπίσει τη ζωή, κι ας έχουν τόσα να αγαπούν σε αυτή.

Είκοσι πέντε χρόνια από τη δημιουργία του πίνακα, ένα κορίτσι το σκάει από το σπίτι που φιλοξενείται. Η Λουίζα από μικρό κοριτσάκι έχει μια καρτ ποστάλ για παρηγοριά, δεν είναι μόνο το μήνυμα που έχει γραφτεί από πίσω αλλά και η προβλήτα με τις τρεις φιγούρες που δείχνουν τόσο ευτυχισμένες και ανέμελες ένα ζεστό καλοκαιριάτικο μεσημέρι, την ώρα που τις περικλείει με την έγνοια του όλο το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας. Η κάρτ ποστάλ της αποδεικνύει ότι υπάρχουν όμορφα πράγματα στη ζωή, η φιλιά, το απέραντο της θάλασσας, η τέχνη. Έναν πίνακα που πολύ θα ήθελε να θαυμάσει από κοντά, πριν κάποιος με πολλά λεφτά που καμώνεται ότι γνωρίζει από τέχνη τον κρύψει σε ένα θησαυροφυλάκιο.

Ο δρόμος της Λουίζας δε θα συναντηθεί μόνο με τον πίνακα που την κάνει να ονειρεύεται εκείνη την προβλήτα, αλλά και με τον ίδιο τον συγγραφέα και ίνδαλμα της, κρίμα μόνο που είναι αργά. Αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να σου κληρονομήσει κάποιος που μέχρι εχθές δε σε γνώριζε, η μήπως η κληρονομιά του, έχει έρθει χρόνια νωρίτερα από τη συνάντησή σας;

Ο Backman είναι από τους Σκανδιναβούς συγγραφείς που δε χρειάζεται να καταπιαστεί με το αστυνομικό μυθιστόρημα για να κάνει καριέρα έξω από τα σύνορα της χώρας του. Μπορεί η αφήγηση της ιστορίας μιας προβλήτας και μιας παρέας ένα καλοκαίρι να μην είναι γραμμική, αλλά παραμένει ενδιαφέρουσα χωρίς να μπερδεύει τον αναγνώστη, ενώ καταφέρνει να εναλλάσσει με ευκολία το δάκρυ με το χαμόγελο. Ξέρει πότε πρέπει να κάνει πιο ανάλαφρη την ατμόσφαιρα για να ξεσπάσει την ένταση που έχει προκαλέσει η γραφή του.   

Μαίρη Β.