LIMERENCE – Ο ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΩΥΣΙΔΗΣ

-Εκδόσεις Κομνηνός-

Σε ένα δυστοπικό μέλλον, όχι πολύ μακριά από την εποχή μας, όλος ο κόσμος ενώνεται κάτω από την επιτήρηση της Π.Α.Υ. που έχει ως σκοπό την πρόληψη από τρομοκρατικές επιθέσεις. Εκτός από τις κάμερες που επιβλέπουν τις κινήσεις των πολιτών σε ολόκληρη την υφήλιο, υπάρχουν μικροπομποί περασμένοι στο σώμα, όπου δίνουν το στίγμα που βρίσκεται ο κάθε πολίτης ανά πάσα στιγμή. Η Άννα είναι το μέλος της ελληνικής επιτροπής που έχει πολύ σοβαρές πιθανότητες να αναλάβει τη θέση του προέδρου αν εκείνος παραιτηθεί ή πεθάνει. Υπάρχουν δεκατρία μέλη στην Ελληνική επιτροπή, που στην ουσία είναι το επιτελείο της. Όμως τον τελευταίο χρόνο κάτι δεν πηγαίνει καλά με εκείνη.

Πάντα της άρεσε να ξεφεύγει λίγο από την πίεση των πρωτοκόλλων της Παγκόσμιας Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας. Κάποιες φορές ίσως καθυστερούσε να εμφανιστεί στις τηλεδιασκέψεις με τα υπόλοιπα μέλη από τις υπόλοιπες χώρες, όμως το τελευταίο διάστημα και έπειτα από τη συνάντησή της με έναν Σέρβο στο ορμητήριο της στη Βουλιαγμένη, η Άννα δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί. Ο μόνος που γνωρίζει για τη συνάντησή της και τον ανεκπλήρωτο έρωτά της για τον Ιβάν, είναι ο στενός φίλος της Πέτρος. Αυτός είναι και εκείνος που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Άννα πάσχει από το φαινόμενο Limerence, του ανεκπλήρωτου κι εμμονικού έρωτα, (πληροφορίες θα βρείτε στον πρόλογο του βιβλίου από τον ίδιο τον συγγραφέα).  

Η Άννα παλεύει να ισορροπήσει στη ζωή της, αλλά οι συχνές κρίσεις πανικού δεν της το επιτρέπουν. Όταν η ίδια βγει σε υποχρεωτική άδεια, έπειτα από την κατάρρευσή της, όλο το σκηνικό της Π.Α.Υ. θα αλλάξει και η Άννα θα βρεθεί στο επίκεντρο. Όμως η εικόνα ενός άντρα θα την παρασύρει μακριά από τα επαγγελματικά της σχέδια.

Το μυθιστόρημα του Χρήστου Μωυσίδη συνδυάζει το ερωτικό με το δυστοπικό. Σε κάποιους μπορεί να φανεί κάπως συνωμοσιολογικό, όμως ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για μυθιστόρημα, με αρκετές πολιτικές προεκτάσεις. Ίσως, σε κάποια σημεία να είχα κάποιες ιδεολογικές διαφωνίες, αλλά είναι ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα. Ο Μωυσίδης έχει χειριστεί έξυπνα τόσο το φαινόμενο Limerence όσο και την ύπαρξη μιας παγκόσμιας υπηρεσίας που ελέγχει και την παραμικρή κίνηση των πολιτών, άλλωστε αυτό δεν επιθυμούν όσοι εξουσιάζουν; Θα το προτιμούσα λίγο μικρότερο, αλλά και πάλι δε θα ισχυριστώ ότι δεν με ικανοποίησε ή ότι με κούρασε η ανάγνωσή του.

Μαίρη Β.