Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΩΝ ΘΗΣΑΥΡΩΝ

NICOLA PESCE

-Εκδόσεις Μίνωας-

«Υπάρχουν άνθρωποι με όνειρα και άνθρωποι χωρίς όνειρα. Οι πρώτοι συνήθως πεινάνε, οι δεύτεροι ζουν σαφώς καλύτερα».

Η Λέντα, στα τριάντα της προσπαθεί να βρει διέξοδο μέσα από τα βιβλία. Η λογοτεχνία είναι το μόνο της στήριγμα, σε ένα σπίτι με ασφυκτική ατμόσφαιρα λόγω της σχέσης των γονιών της, με φίλες που δεν φαίνεται να την καταλαβαίνουν και δουλειές που δεν της προσφέρουν την παραμικρή ικανοποίηση. Όταν θα της δοθεί μια ευκαιρία, τίποτα δε θα έχει να σκεφτεί. Το να μείνει στον κινούμενο βάλτο της ζωής της στη Νάπολη ή να φύγει για τη Βενετία και να πραγματοποιήσει το όνειρό της να ανοίξει το δικό της βιβλιοπωλείο, η Λέντα θα έχει τα κότσια να το προσπαθήσει, ακόμη κι αν είναι αμφισβητούμενο το αποτέλεσμα της απόπειράς της.

Ένα μαύρο γατάκι όταν θα γεννηθεί θα νιώσει όλη τη θαλπωρή της αγάπης και της προστασίας στο σπίτι που θα μεγαλώνει με τα αδέρφια του. Μια ημέρα όμως θα μείνει μόνο το ίδιο με τη μητέρα του στο σπίτι, ενώ σύντομα θα χάσει τις σταθερές του και θα βρεθεί στο δρόμο. Από ένα κατοικίδιο γατάκι θα πρέπει να τα βγάλει πέρα ως αδέσποτο στους δρόμους της Βενετίας. Από τη μία θα χάσει τη θαλπωρή, αλλά από την άλλη θα κατακτήσει την ελευθερία και θα γνωρίσει έναν απέραντο κόσμο σε σχέση με τα στενά όρια ενός διαμερίσματος.

Ένας χώρος γεμάτος με τις αναμνήσεις του ιδιοκτήτη του, προσπαθεί να βρει την ταυτότητα του και να αναγεννηθεί. Δεν είναι μόνο η Λέντα που τον χρειάζεται για να πραγματοποιήσει το όνειρό της, αλλά κι εκείνος χρειάζεται τη Λέντα για να του προσφέρει τη νέα του ταυτότητα. Ένα δωμάτιο κλεισμένο στο χρόνο θα ανακαλυφθεί σαν από ανασκαφή και θα οδηγήσει την ηρωίδα και τον μαύρο γάτα, στις προσδοκίες συγγραφέων για βιβλία που ήθελαν να γράψουν, αλλά ποτέ δεν τα κατάφεραν. Ενώ περνώντας μια πόρτα η Λέντα θα  περπατήσει στην Αγία Πετρούπολη με τον Ντοστογιέφσκι, καθώς και στο Ρεκανάτι που θα συναντήσει τον Τζακόμο Λεοπάρντι.

Έχω την εντύπωση, ότι στα λογοτεχνικά βιβλία που έχουν ως κεντρικό θέμα άλλα βιβλία, συχνά θα υπάρχει κι ένας γάτος, που είναι το αγαπημένο ζώο των βιβλιόφιλων.  Μάλιστα έχει πέσει στην αντίληψη μου, ότι τον τελευταίο καιρό κυκλοφορούν πολλά ανάλογα μυθιστορήματα, με βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία και τα σχετικά. Η υπόθεση εστιάζει στην ιστορία της Λέντα και κάποιων άλλων ηρώων, όπως του Ρικάρντο, ιδιοκτήτη του χώρου που τον προσφέρει αφιλοκερδώς και ως φόρο τιμής στον παρελθόν του και στη χαμένη του αγάπη. Στον Αντρέα, ένα μουσικό ταλέντο, που όμως έχει χάσει τη χαρά για την τέχνη του, και στη Ντονατέλα,  μια γυναίκα αυτιστική, γλυκιά και έξυπνη που γίνεται στόχος κακόβουλων συμπεριφορών. Οι ήρωες θα έρχονται συχνά αντιμέτωποι με την πραγματικότητα που επιβάλει οικονομική ανεξαρτησία και ρεαλιστική στάση, κόντρα στο χτίσιμο του ονείρου. Τα βιβλία, για  τους βιβλιόφιλους εντός κι εκτός του μυθιστορήματος αποτελούν μαγικά ξόρκια, έχουν τις απαντήσεις, και δεν αναφερόμαστε σε οδηγούς, αλλά στη λογοτεχνία.

Ο συγγραφέας δε θα μετατρέψει το βιβλίο του σε μια μελέτη κλασσικών συγγραφέων, μπορεί να τους χρησιμοποιήσει σε σημεία ως μέσο να εξηγήσει κάποια πράγματα που δεν είναι πάντοτε εμφανή στον αναγνώστη, αλλά θα τους αντιμετωπίσει όπως και τους υπόλοιπους χαρακτήρες του. Ούτε όμως θα χάσει το μέτρο φορτώνοντας την ιστορία του με βαριά ονόματα και κλασσικά έργα. Η Λέντα είναι μια γυναίκα της εποχής μας και ως αυτό θα παραμείνει, δείχνοντας απλά τις διαφορές αλλά και τις ομοιότητες των ανθρώπων του παρελθόντος και του παρόντος. Αν είστε βιβλιόφιλος, δε θα σας αφήσει αδιάφορους «Η βιβλιοθήκη των ξεχασμένων θησαυρών».

Μαίρη Β.