Η ΜΕΝΤΟΡΑΣ

ΑΛΕΞΙΑ ΚΕΠΕΛΗ

-Εκδόσεις Διόπτρα-

Είναι η ανάγκη ή η φιλοδοξία που διαβρώνει έναν χαρακτήρα; Τελειώνοντας το σχολείο η Λητώ θα γίνει καμαριέρα σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο που τα πάντα πρέπει να είναι στην εντέλεια. Οι προσβολές των προϊσταμένων της ταπεινωτικές, όμως η Λητώ δεν έχει περιθώρια, ακόμη και αν η δουλειά της δεν αμείβεται ανάλογα με τους κόπους της, είναι υποχρεωμένη να υπομένει και να παραμένει, πρώτον γιατί έχει ανάγκη το μισθό και δεύτερον επειδή το καθεστώς που ελέγχει απόλυτα τη ζωή των πολιτών του απαιτεί τα μέλη του να είναι αποδοτικά. Ένας Θεός ξέρει που καταλήγουν όσοι δεν προσφέρουν με την εργασία τους. Η Vis ήρθε να βάλει τάξη με κάθε κόστος.

Από ένα γύρισμα της τύχης –ή της ατυχίας, η Λητώ θα βρεθεί να εκπαιδεύεται για Ρυθμίστρια.  Οι ρυθμιστές ανήκουν στη χαμηλότερη κλίμακα του καθεστώτος, αλλά έχουν το δικαίωμα να ασκούν την εξουσία τους στους πολίτες. Ανάλογα με την τάξη τους έχουν συγκεκριμένες βαθμίδες στις οποίες μπορούν να ανέλθουν. Ο στόχος της Λητώς είναι να γίνει Μέντορας, ο μισθός θα είναι καλύτερος, θέση λιγότερο εξαντλητική από αυτή του Ρυθμιστή, με περισσότερη ασφάλεια και οφέλη παροχών, άλλωστε έχει να φροντίσει και για τον μικρότερο αδελφό της και τη μητέρα τους. Ως Μέντορας τα πράγματα θα είναι με βεβαιότητα καλύτερα για εκείνους.

Εξελίσσεται άραγε το μυθιστόρημα της Κέπελη σε ένα δυστοπικό περιβάλλον ή μήπως δεν είναι και τόσο δύσκολο να διακρίνει κάποιος τις αντιστοιχίες με την πραγματική ζωή; Φυσικά και κάποια πράγματα τραβάνε στα άκρα, αλλά πόσες και πόσες ακραίες καταστάσεις δεν έχουμε ανεχτεί ειδικά από τα χρόνια που επιβλήθηκαν τα μνημόνια ως και στις μέρες μας, καταστάσεις πέρα από κάθε λογική, με το μαύρο να μετατρέπεται σε άσπρο;

Ίσως ο αναγνώστης μπορεί να διακρίνει την κοινωνιολογική βάση του μυθιστορήματος, συνειδητή ή ασυνείδητη από τη συγγραφέα. Αλλά ακόμη και ο αναγνώστης που θα δεχτεί μόνο τη δυστοπική διάσταση δεν μπορεί να μην προβληματιστεί. Είναι εύκολο να κρίνουμε τους χαρακτήρες, τα λάθη και τα σωστά τους, όμως πώς θα λειτουργούσαμε εμείς σε ένα παρόμοιο περιβάλλον ή ακόμη καλύτερα πώς λειτουργούμε στην υπάρχουσα κοινωνία;

«Ήταν ικανή να κάνει τα πάντα για να επικρατήσει. Θα έδειχνε στον κόσμο πως έπρεπε να τη σέβεται έστω και λίγο. Πως ήταν κάποια που είχε αξία. Που μπορούσε να ορίσει τις καταστάσεις, να αλλάξει τα πράγματα. Να τα βάλει στη σωστή τους θέση. Μπορούσε και έπρεπε να αποκτήσει επιτέλους μία γωνία – μια δική της γωνία- σε εκείνον τον αχανή βόθρο στον οποίο είχε γεννηθεί».

Μαίρη Β. 

Διαβάστε επίσης: