Ένας vegeterian γάτος
Κεφάλαιο Πρώτο - Το Κορίτσι
"Αποκλείεται" άστραψε και βρόντηξε η Εσμεράλδα, κάνοντας τον γάτο στη γωνιά του να ανασηκωθεί και να την κοιτάξει ενοχλημένος που του είχε χαλάσει τον μεσημεριανό του ύπνο.
"Μα κόρη μου", προσπάθησε να την καθησυχάσει ο πατέρας της.
"Δεν είναι σωστό για τον Λουί αυτό πατέρα, δεν το καταλαβαίνεις;" είπε ρίχνοντας τον τόνο της και μιλώντας παρακλητικά, ζητώντας την κατανόηση από τον πατέρα της.
"Είναι πολλά τα χρήματα που δίνουν για το ταυρί μας, κι εμείς τα χρειαζόμαστε", προσπάθησε να απολογηθεί εκείνος.
"Μα τον στέλνεις απευθείας στο εκτελεστικό απόσπασμα πατέρα". Ο Χαβιέ τεντώθηκε κοιτώντας πότε τον έναν πότε τον άλλον, προσπαθώντας να καταλάβει ως προς τι ο αλληλοσπαραγμός αυτή τη φορά. Αυτοί οι άνθρωποι όλο προβλήματα και γκρίνια είναι, θα τους πετάξω από το σπίτι μου φαίνεται, σκέφτηκε. Τι να το κάνεις, δεν είναι η πρώτη φορά που το λέω, στο τέλος αφήνω το κορίτσι να έρχεται να ξαπλώνει στο κρεβάτι μου, είμαι μεγαλόκαρδος. Από τα συμφραζόμενα καταλάβαινε ότι μιλούσαν για τον φίλο του τον Λουί τον ταύρο που κατοικούσε στον στάβλο, αλλά η πείνα που είχε κατακλύσει το στομάχι του δεν του επέτρεπε να καταλάβει ακριβώς τι συνέβαινε.
"Μην είσαι απαισιόδοξη, είναι δυνατός, μπορεί να τα καταφέρει".
"Τι να καταφέρει πατέρα, να σκοτώσει τον ταυρομάχο;"
"Έχεις δίκιο, δεν είναι σωστό να ευχόμαστε τον θάνατο κάποιου".
"Μα ακόμα και αν βγει νικητής από τη μάχη" συνέχισε η Εσμεράλδα "θα σπεύσουν άλλοι να τον σκοτώσουν, για να μην αποτελειώσει τον ταυρομάχο".
"Κορίτσι μου" πήγε να δικαιολογηθεί ο άντρας, αλλά η Εσμεράλδα γύρισε την πλάτη και έφυγε από την κουζινούλα τους με δακρυσμένα μάτια, μη θέλοντας να ακούσει τίποτε άλλο. Καλύτερα έτσι, η ησυχία είχε επιστρέψει. Ο Χαβιέ θεώρησε ότι ήταν καλή στιγμή να ζητήσει το γεύμα του. Τεντώθηκε ξανά και προχώρησε προς τον άντρα. Πρώτα τρίφτηκε στα πόδια του και έπειτα έδωσε ένα σάλτο και βρέθηκε στην αγκαλιά του. Ο άντρας τον κοίταξε με βουρκωμένα μάτια και τον ρώτησε.
"Εσύ τουλάχιστον με καταλαβαίνεις;"
"Εγώ θέλω τουλάχιστον δυο πιάτα φαγητό" απάντησε νιαουρίζοντας ο Χαβιέ.
"Το ξέρω ότι με καταλαβαίνεις μαυρούλη μου. Όμως η Εσμεράλδα δε λέει να καταλάβει και φταίω εγώ γι’ αυτό. Δεν μπορούμε να δενόμαστε με τα ζώα σε τέτοιο βαθμό. Είναι μέρος της δουλειάς μας να πουλάμε τα ζωντανά και όταν χρειάζεται να τα σφάζουμε".
"Όλα τα ζωντανά; Και τις γάτες;" νιαούρισε καχύποπτα ο Χαβιέ και κοίταξε τον άνθρωπό του.
"Και το ταυρί μας ξεχώρισε. Το επέλεξαν και δίνουν καλά λεφτά. Πώς μπορούμε να αρνηθούμε;"
"Το άκουσα, θύμισε μου ποιο ταυρί δεν μπορεί να αποχωριστεί η Εσμεράλδα αυτή τη φορά;"
"Ο Λουί είναι δυνατός ταύρος κι όσο να πεις όμορφος, με το μαύρο, γυαλιστερό τρίχωμά του", σχολίασε με θαυμασμό ο άντρας.
"Α ο φίλος μου ο Λουί, καλός είναι, μα αυτόν βρήκες να πουλήσεις, αυτός είναι φίλος μου, είναι ο λόγος που έγινα βετζετέριαν". Ο πατέρας της Εσμεράλδα θέλησε να σηκωθεί και ο Χαβιέ πήδηξε από την αγκαλιά του στο πάτωμα. Πήγε στο ντουλάπι πήρε μια κονσέρβα με ψάρι και την άνοιξε ρίχνοντάς την στο πιατάκι του, ενώ του γέμισε και το έτερο με καθαρό νερό.
"Να είδες τι κάνεις τώρα με βγάζεις ψεύτη. Είμαι βετζετέριαν στο κρέας όχι στο ψάρι, ούτε στα πουλερικά ή τα τρωκτικά. Γάτος είμαι, δεν μπορώ να τρέφομαι με χόρτα. Δε θέλω να γίνω περίγελος των εφτά γατοζωών μου"
"Τόσο πολύ πεινάς και δε σταματάς να νιαουρίζεις;" τον ρώτησε μειδιώντας ο άντρας.
"Και για πες τώρα, τι θα συμβεί στον Λουί, γιατί τον επέλεξαν; Θα πάει στο τσίρκο; Ξέρει ζογκλερικά, δεν είναι λίγο παχύς για να τα καταφέρει, βέβαια και οι ελέφαντες είναι, αλλά κάνουν καριέρα γενιές ολόκληρες. Θα πάω να τον δω όταν περάσει από τα μέρη μας, και μην ανησυχείς η Εσμεράλδα θα είναι πολύ περήφανη γι’ αυτόν", συμπέρανε ο Χαβιέ και έγλειψε το χέρι του ανθρώπου που πήγε να τον χαϊδέψει.
"Για γατούλης είσαι φλύαρος" σχολίασε ο άνδρας και του χάιδεψε το κεφαλάκι. "Δεν πιστεύω μετά το βοδινό να καταργήσεις και το ψάρι;"
"Ποτέ των ποτών" νιαούρισε ο Χαβιέ και όρμησε στο φαγητό του, με τον φόβο να του το πάρουν. Ώρα ήταν να του μπουν ιδέες.
"Δεν μπορώ να πω, κι εγώ θεωρώ κάπως βάρβαρες τις ταυρομαχίες. Και ότι ένας ταύρος που οδηγείται στην αρένα ακόμα κι αν φανεί πιο ικανός από τον ταυρομάχο θα καταλήξει μερίδες στην τοπική ταβέρνα. Αλλά αφού έτσι είναι τα πράγματα ποιος μπορεί να το αλλάξει, τόσοι τουρίστες έρχονται να δουν το άθλημα".
"Μισό λεπτό, τι εννοείς θα καταλήξεις μερίδες στην ταβέρνα; Ταβέρνα είναι το όνομα του τσίρκου και μερίδα το νούμερο;" νιαούρισε. "Να τελειώσω το φαγάκι μου και θα πάω να τον ρωτήσω".
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ - Χαβιέ, Μαντατοφόρος Κακών Ειδήσεων
Μπαίνοντας στον στάβλο, βρήκε την Εσμεράλδα κρεμασμένη στον λαιμό του Λουί να βρέχει το γυαλιστερό του τρίχωμα με δάκρια.
«Μπορείς να μου εξηγήσεις τι έχει πάθει αυτή και με νότισε;»
«Μπορώ, θα γίνεις νούμερο στο τσίρκο», απάντησε νιαουρίζοντας.
«Χαβιέ, ξέρεις τι χρώμα έχει η τέντα των τσίρκων;»
«Μόνο ένα έχει; Είχα την εντύπωση πως ήταν πολύχρωμη».
«Ένα και είναι το πιο ακατάλληλο για ταύρους».
«Αλήθεια, γιατί δαιμονίζεστε με το κόκκινο, ποτέ δεν το κατάλαβα».
«Είναι παράδοση, έχει περάσει στο DNA μας».
Ο Χαβιέ πλησίασε τον Λουί και τον κοίταξε στα μάτια.
«Μήπως απλά χρειάζεστε οφθαλμίατρο;»
«Ήρθες ζηλιαρόγατο;» ρώτησε η Εσμεράλδα και πριν εκείνος προλάβει να αντιδράσει τον τράβηξε στην αγκαλιά της.
«Όχι!» νιαούρισε ο Χαβιέ.
«Επιτέλους, κόντευε να με πνίξει αυτό το κορίτσι. Ακόμα και η κόκκινη τέντα του τσίρκου θα ήταν προτιμότερη για εμένα. Κάποιες φορές γίνεται άγαρμπη, αλλά πάντα φροντίζει να μας ταΐζει καλά και είναι συμπαθητικούλα για άνθρωπος», είπε και έσκυψε να φάει από την ταΐστρα.
«Δε σου αρέσουν και πολύ οι αγκαλιές» παρατήρησε ο Χαβιέ και άρχισε να γλείφεται, αλλά στη συνέχεια αποφάσισε ότι το χέρι της Εσμεράλδα χρειαζόταν πλύσιμο και καταπιάστηκε με την υγιεινή της.
«Είμαι ταύρος δεν είμαι γάτος. Δεν είναι άσχημο να σου δείχνουν τη συμπάθειά τους, αλλά να μη γίνεται αποπνικτική. Ξέρεις από τι είναι προτιμότερες οι αγκαλιές του κοριτσιού;»
«Όχι, από τι;»
«Από τις ταυρομαχίες»
«Δηλαδή δε θα δεχτείς να πας στο τσίρκο;»
«Άντε πάλι με το τσίρκο, τι σε έχει πιάσει σήμερα;»
«Μα μόλις είπες ότι είναι προτιμότερες οι αγκαλιές της Εσμεράλδα από τις ταυρομαχίες».
«Δεν είναι νούμερο στο τσίρκο οι ταυρομαχίες, μη λες σαχλαμάρες».
«Είσαι σίγουρος; Γιατί εγώ αυτό που άκουσα πριν που μίλαγαν με τον πατέρα της, είναι ότι θα γίνει ταυρομάχος».
Τα μάτια του Λουί γούρλωσαν, ενώ έσκυψε το κεφάλι του στο ύψος του Χαβιέ που είχε επιστρέψει στην υγιεινή του.
«Σε ταυρομαχία θα παλέψω, αυτό είπαν;»
«Α γεια σου. Αν και στην αρχή κοιμόμουν, οπότε δεν άκουσα όλη τη συζήτηση, κι αν η Εσμεράλδα δεν έβαζε τις φωνές έξω φρενών δε θα είχα ξυπνήσει και δε θα σου είχα φέρει τα νέα». Τα ρουθούνια του Λουί άνοιξαν και ξεφύσησε θυμωμένος.
«Ωραία νέα!»
«Γιατί όχι; Στο νούμερό σου στο τσίρκο θα σε αποθεώνουν. Θα σου πετάνε λουλούδια, θα γίνεις ο πιο δημοφιλής ανάμεσα στις αγελάδες».
«Μα τι ανοησίες λες, δε θα γίνω ταυρομάχος»
«Εσύ λες ανοησίες τώρα, αφού το λέει η ίδια η λέξη, ταυρομάχος, ο ταύρος που μάχεται».
Τα ρουθούνια του Λουί άνοιξαν και ξεφύσησε θυμωμένος.
«Ε ταυρομάχε ψύχραιμα, θα πάθουμε καμιά πούντα. Ως προς τι ο εκνευρισμός;»
«Αν εσένα σου έλεγαν ότι θα χάσεις τη ζωή σου αύριο, πώς θα αντιδρούσες;»
«Θα τους ρώταγα ποια από τις εννέα ή επτά, δεν είμαι καλός στην αριθμητική».
«Λογίζεις τον εαυτό σου για Ισπανό, και δεν έχεις ιδέα την κακοτυχία να γεννηθεί κάποιος ταύρος στη χώρα αυτή;»
«Δεν είμαι καθαρός Ισπανός, οι μακρινές μου ρίζες προέρχονται από το Γατονήσι, ένα νησί στα βόρεια της Ευρώπης, κοντά στη Σκωτία. Με πολλές ενδιάμεσες στάσεις προγόνων μου, κάποιος έφτασε στην Ισπανία και γεννήθηκα εδώ...»
«Άφησέ με» διέκοψε το Χαβιέ ο Λουί «Δε θα περάσω τις τελευταίες ώρες της ζωής μου με τη γατοφλυαρία σου».
«Δεν καταλαβαίνω, γιατί είσαι τόσο μελοδραματικός. Ωραία είναι εδώ δε λέω, αλλά εσύ θα γνωρίσεις τη δόξα».
Όσο οι δυο φίλοι συζητούσαν, η Εσμεράλδα είχε σηκωθεί και είχε φτάσει στην πόρτα του στάβλου. Έριξε ένα τελευταίο βλέμμα στον Λουί. «Συγγνώμη!» φώναξε και το έβαλε στα πόδια.