The Thing with Feathers
Σκηνοθεσία: Dylan Southern
Παίζουν: Benedict Cumberbatch, David Thewlis
Ένα low budget δράμα με στοιχεία φαντασίας, που η εμπνευσμένη σκηνοθεσία και ο πρωταγωνιστής ανεβάζουν αρκετά πάνω από το μέσο όρο.
Ίσως είναι ιδέα μου, αλλά το 2025 γυρίστηκαν αρκετές ταινίες με θέμα τη διαχείριση ψυχικών τραυμάτων. Αυτό που κάνει το The Thing with Feathers να ξεχωρίζει, είναι το πως ο σκηνοθέτης εκμεταλλεύτηκε και το τελευταίο σεντ του μικρού budget στην αφήγηση της ιστορίας.
Το φιλμ είναι μεταφορά της νουβέλας Grief Is the Thing with Feathers του Max Porter. Ο τίτλος είναι παράφραση στίχου της Emily Dickinson. Ο ανώνυμος κεντρικός χαρακτήρας χάνει ξαφνικά τη σύζυγο του. Προσπαθεί να διαχειριστεί το πένθος του και να φροντίσει τους δύο γιούς του, χωρίς να τα καταφέρνει. Βουλιάζει αργά στην παράνοια και τις ψευδαισθήσεις, βλέπει συνεχώς ένα ανθρωπόμορφο κοράκι.
Δεν είναι ευχάριστη ταινία το The Thing with Feathers. Στα χέρια κάποιου άλλου σκηνοθέτη, θα κατέληγε αδιάφορο και πιθανόν γελοίο. Ο Southern χρησιμοποιεί πολύ εξυπνα το κινηματογραφικό λεξιλόγιο, για ν’ αποδώσει ευφάνταστα την ιστορία του και να ξεπεράσει τους περιορισμούς της μικρής παραγωγής. Από τις κινήσεις της κάμερας και την φωτογραφία, που χτίζουν την ατμόσφαιρα, μέχρι τις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, όπως τη χρήση υπερευρυγώνιου φακού για τα POV πλάνα του ανθρωπόμορφου κορακιού, και το ευφυές μοντάζ.
Το 80% της πλοκής διαδραματίζεται σ’ένα διαμέρισμα. Ο πυρήνας της ιστορίας είναι η εξαιρετική ερμηνεία του Cumberbatch. Απόλυτα πειστικός, σπαρακτικός, ένας άντρας που βυθίζεται στην κινούμενη άμμο της τρέλας, ανίκανος να ισορροπήσει την απώλεια και τις ευθύνες. Πολύ καλοί και οι μικροί ηθοποιοί στους ρόλους των αγοριών. Το ανθρωπόμορφο κοράκι είναι ένας χαρακτήρας που σηκώνει πολλές ερμηνείες. Είναι η προσωποποίηση του πένθους; Είναι ένα alter ego που δημιούργησε το μυαλό του, ένας αντιπερισπασμός για ν’ αντέξει το βάρος της θλίψης;
Το εμπνευσμένο art direction, οι ενδυματολικές επιλογές και η επιβλητική φωνή του Thewlis, δημιουργούν έναν αξιομνημόνευτο χαρακτήρα που συμπληρώνει ιδανικά τον Cumberbatch.
Θα επιμείνω στην έξυπνη σκηνοθεσία του Southern. Οι επιλογές του αναδεικνύουν το κοράκι. Η παρουσία του είναι οργανικά ενταγμένη σε κάθε κάδρο. Η απόφαση να τον υποδυθεί ηθοποιός με κοστούμι, θα μπορούσε να καταλήξει παρωδία, κάτι που να θυμίζει Power Rangers. Εξίσου αποκρουστική θα ήταν η χρήση φτηνού CGI.
Τα ψεγάδια της ταινίας είναι ο ρυθμός, θα μπορούσε να είναι καλύτερος και η πλοκή, που προκαλεί σύγχιση στο δεύτερο μισό. Επίσης, μερικές πινελιές χιούμορ θα γλύκαιναν την ιστορία.
Αν πρέπει να συνοψίσω το The Thing with Feathers θα έλεγα πως είναι παζλ που ένωσε πετυχημένα τα κομμάτια των επιρροών του. Είναι μια θρηνητική παραλλαγή στο Birdman του Iñárritu (χωρίς τη φρενήρη ενέργεια και τον σαρκασμό), με δύο κουταλιές Jacob’s Ladder και Babadook. Μια ταπεινή παραγωγικά ταινία, όμως σε καμία περίπτωση φτηνιάρικη, άλλη μια απόδειξη πως οι περιορισμοί ωθούν το δημιουργό να τους ξεπεράσει με τη φαντασία του.
Από 8 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους.
Κώστας Ντούμας
Δείτε επίσης:
