The Secret Agent

Σκηνοθεσία: Kleber Mendonça Filho

Παίζουν: Wagner Moura, Tânia Maria, Udo Kier

Το Secret Agent δεν μπορεί ν’ αποφασίσει τι είδους ταινία είναι και χαραμίζει τον πρωταγωνιστή του.

Αφού έπεσαν οι τίτλοι τέλους, συνειρμικά σύγκρινα το φιλμ του Fihlo με το προπέρσινο –επίσης βραζιλιάνικό- I' m Still Here. Το Secret Agent χάνει σε κάθε κατηγορία. Εκ πρώτης όψως, οι δύο ταινίες μοιάζουν. Κεντρικοί χαρακτήρες που προσπαθούν να επιβιώσουν στην εποχή της δικτατορίας.

Οι ομοιότητες σταματούν εκεί. Στο I'm Still Here, ο σκηνοθέτης ήξερε ακριβώς τι είδους ιστορία ήθελε ν’ αφηγηθεί και πως. Εστιασμένη στην καταπληκτική ερμηνεία της Torres, μέσα από το προσωπικό ανέδειξε και το συλλογικό. Στο Secret Agent, η ερμηνεία του εξαιρετικού Moura, είναι κι αυτή σωματική, βραδυφλεγής, αλλά υπερβολικά συγκρατημένη.

Αισθητικά, η μεγάλη αρετή του φιλμ είναι η αναπάρασταση της εποχής, ειδικά στις σκηνές του καρναβαλιού. Δυστυχώς, η σκηνοθεσία και γενικά οι επιλογές του Filho δε βοηθάνε την αφήγηση. Η διάρκεια για άλλη μια ταινία είναι αδικαιολόγητη, ο αργός ρυθμός, οι υποπλοκές βαρίδια και η απουσία δραματικής κορύφωσης και κάθαρσης, στερούν από την ιστορία και τους θεατές ένα πολύ καλύτερο φιλμ.

Η art house προσέγγιση δεν είναι καλή ιδέα για ένα πολιτικό θρίλερ. Δε χτίζεται σασπένς, ούτε δημιουργείται μια αίσθηση ασφυκτικής αναμονής. Δε λέω πως το Secret Agent θα έπρεπε να έχει το ρυθμό του Mad Max: Fury Road. Όμως ένα πολιτικό θρίλερ, θα έπρεπε να είναι πιο σφιχτό, να είναι καλύτερα δομημένο και με κάποιου είδους κορύφωση.

Και πάλι η σύγκριση με το I'm Still Here είναι καταδικαστική. Όλα ήταν ξεκάθαρα στο φιλμ του Salles. Το προσωπικό βίωμα, το πολιτικό σχόλιο, το ατομικό που ήταν ένα κομμάτι παζλ στην αντανάκλαση της εποχής. Ο Filho προσπαθεί να πει πολλά, που χάνονται στην πορεία. Ωραίες οι κινηματογραφικές αναφορές της εποχής, στα Jaws και Exorcist, όπως και η ιστορία με το κομμένο πόδι που έγινε μέρος του λαϊκού φολκλόρ. Δε φτάνουν για να δώσουν πνοή σε μια ληθαργική πλοκή.

Ένα δράμα μεταμφιεσμένο σε πολιτικό θρίλερ, που σπαταλάει 161 λεπτά, χωρίς να πει σχεδόν τίποτα. Ο Moura είναι εξαιρετικός ηθοποιός, ίσως κερδίσει φέτος το Όσκαρ Α ανδρικού ρόλου. Παρόλα αυτά, η καλύτερη ερμηνεία του σε ταινία της πατρίδας του (τουλάχιστον από όσες έχω δει), παραμένει ο συγκλονιστικός αντισυνταγματάρχης Nascimento του Tropa de Elite 2.

Από 12 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους

Κώστας Ντούμας