Shelter

Σκηνοθεσία: Ric Roman Waugh

Παίζουν: Jason Statham, Bill Nighy, Bodhi Rae Breathnach

Στα γνωστά του λημέρια ο Τζέισον Στέιθαμ της καρδιάς μας παραδίδει ένα ανέλπιστα καλό φιλμ.

Προσωπικά περίμενα κάτι μέτριο που με το σταριλίκι του, θα το ανέβαζε στα 2.5 αστέρια ο Τζέισον, αλλά εν τέλει παρακολούθησα ένα τίμιο φιλμ δράσης. Σίγουρα καλύτερο από τα δύο τελευταία του Άγγλου σούπερ Σταρ (Working Man, Beekeeper). Από την άλλη δεν πιάνει και τις ταινιάρες των 2000ς που έκαναν τον Τζέισον μέρος της κινηματογραφικής κουλτούρας αλλά και του πάνθεου της  καρδιάς μας.

Υπόθεση:

Ο Μάικλ Μέισον (Τζέισον Στέιθαμ) ζει ολομόναχος σε ένα νησί της Σκωτίας, απορρίπτοντας τον σύγχρονο πολιτισμό. Όταν ο οδηγός της βάρκας που του φέρνει τρόφιμα βρίσκει τραγικό θάνατο στα ανοικτά του νησιού αυτού, αφήνοντας πίσω ένα έφηβο κορίτσι, ο Μέησον αναλαμβάνει να φροντίσει την κοπέλα. Από αυτή την επιλογή όμως τον θα τον ανακαλύψουν εκείνοι από τους οποίους προσπαθούσε τόσο καιρό να κρυφτεί. Ο παλιός του μέντορας (Μπιλ Νάι) δε θα το βάλει κάτω μέχρι να εντοπίσει και να εξουδετερώσει τον Μέισον εν μέσω σκανδάλου για ένα σύστημα παρακολουθήσης που πλήττει την MI6.

O Τζέισον εδώ και λίγα χρόνια επιβίωνει στο Χόλυγουντ με old school ατσαλάκωτους ρόλους και το Shelter δεν αποτελεί εξαίρεση. Αν και θα θέλαμε κάτι σε... Crank 3. Το Shelter πάντως στέκεται αξιοπρεπώς και είναι  πιο απολαυστικό από τις δύο τελευταίες του ταινίες. Απολαύσαμε το ξύλο και το πιστολίδι, αν κ μας κούρασαν λίγο κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα. (εάν το είχε γυρίσει ο Τονι Σκοτ θα ήταν αντίστοιχο του Δια πυρός και Σιδήρου.)

Η συνταγή πάνω κάτω γνωστή. Απομονωμένος άντρας -πρώην ειδικές δυνάμεις-, ζει εκτός πολιτισμού, μέχρι που μια τυχαία αφορμή, τον εντάσσει ξανά σε αυτόν που απέρριψε για να πάψει να’ ναι ένα ζωντανό φάντασμα. Στην πορεία ανακαλύπτουμε πως τον πρόδωσαν οι ίδιοι οι δικοί του, γιατί δεν ήθελε να είναι μια άψυχη μηχανή που σκοτώνει. Ο σκηνοθέτης με αξιόλογα πλάνα και έξυπνες σκηνές δράσης δεν το αφηνει να βουλιάξει στην προβλεψιμότητα, χωρίς βέβαια να το παρακάνει.

Ο Στέηθαμ στιβαρος όπως πάντα, ο Μπίλι Νάι σε ρόλο κακού στο ρελαντί, δίνει κύρος και η μικρή κλέβει την παράσταση με την μετρημένη ερμηνεία της. Σαφώς δεν είναι ερμηνείες καριέρας, αλλά όλοι είναι  σωστοί σε αυτό που υπηρετούν. Ίσως θα θέλαμε καλύτερο ηθοποιό στη νεαρή εκδοχή του Στέηθαμ που τον κυνηγάει.

Συνολικά μια ευχάριστη ταινία μεσαίου μπάτζετ χωρίς τηλεοπτική αισθητική ή περισσή σοβαροφάνεια. Αυτό που θέλαμε αυτό και είδαμε, ίσως ήθελε λίγο χιούμορ παραπάνω. Αν είστε fans του είδους και του πρωταγωνιστή, θα περάσετε ευχάριστα στο σινεμά.

Από 29 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους.

Χ. K.