Run Lola Run

Σκηνοθεσία:Tom Tykwer

Παίζουν: Franka Potente, Moritz Bleibtreu                

28 χρόνια μετά, το αριστούργημα του Tykwer παραμένει συναρπαστικό.

Η Lola δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον σύντροφό της Manni, ο οποίος έχει χάσει μια τσάντα με 100.000 γερμανικά μάρκα που ανήκουν σε έναν επικίνδυνο εγκληματία. Η Λόλα έχει μόλις είκοσι λεπτά για να βρει τα χρήματα και να του σώσει τη ζωή. Ωστόσο, αντί η ιστορία να εξελιχθεί γραμμικά, η ταινία παρουσιάζει τρεις διαφορετικές εκδοχές της ίδιας διαδρομής. Μικρές αλλαγές στις κινήσεις της Λόλας προκαλούν αλυσιδωτές αντιδράσεις που οδηγούν κάθε φορά σε εντελώς διαφορετική κατάληξη.

Εμπνευσμένος από το Blind Chance (1981) του Kieślowski, ο Tykwer παίρνει το σκελετό της πλοκής, και λύνει το χειρόφρενο στην αφήγηση. 80 λεπτά all killer, no filler, σε μια σπάνια περίπτωση φιλμ, όπου ουσία και στυλ παντρεύονται αρμονικά. Ντετερμινισμός εναντίον ελεύθερης βούλησης, η θεωρία του χάους, η έννοια του χρόνου, η ύπαρξη πολλαπλών παραλλαγών της πραγματικότητας· όλα αυτά μεταφρασμένα σε ένα οπτικοακουστικό ντελίριο.

Αν πρέπει να συνοψιστεί ο πυρήνας της ταινίας, είναι η συνεχής κίνηση. Φρενήρη αφήγηση, εκπληκτική κίνηση της κάμερα, καταιγιστικό μοντάζ· 1581 μεταβάσεις σε 71 λεπτά δράσης. Ειναί αξιοθαύμαστος ο τρόπος που ο Γερμανός σκηνοθέτης δόμησε την ιστορία του. Χωρίς ν’ αφήνει σχεδόν ποτέ το γκάζι, η αφήγηση δεν ξεπέφτει ποτέ στο χάος. Η παλέτα των επιλογών του (κάμερα στο χέρι, travelling, γρήγορες πανοραμικές κινήσεις και POV) μεταφέρουν αβίαστα  στο θεατή την αίσθηση αγωνίας. Η χρήση animation είναι ένα από τα κερασάκια στην τούρτα. Ειδική μνεία στη μουσική, που είναι πολλά περισσότερα από απλά ο μετρονόμος του φιλμ, είναι η φωνή του οργανισμού της Lola.

Η Franka Potente δίνει ρεσιτάλ σωματικής ερμηνείας. Με ελάχιστους διαλόγους, παίζει κυριολεκτικά με κάθε χιλιοστό του κορμιού της, κάνοντας τον Tom Cruise να μοιάζει με παραπληγικό βραδύποδα. Πολύ καλός και ο Bleibtreu, αποδίδει πειστικά την απελπισία ενός ανθρώπου που βρίσκεται αντιμέτωπος με το θάνατο.

Το Run Lola Run είναι εμβληματικό παράδειγμα, στο πως ένας δημιουργός έχει τον απόλυτο έλεγχο των εκφραστικών του μέσων. Τα χρησιμοποιεί για να υπηρετήσει την ιστορία, χωρίς φλυαρία, επιδειξιομανία και στόμφο.

Το φιλμ βρίθει συμβολισμών και ερμηνειών. Είναι μια υπαρξιακή κρίση μεταμφιεσμένη σε walkthrough ενός videogame;  Ακόμη κι αν δε σας απασχολούν όλα αυτά, μπορείτε απλά ν’ απολαύσετε το ταξίδι.

Από 23 Ιουλίου στους κινηματογράφους

Κώστας Ντούμας