Digger

Σκηνοθεσία: Alejandro G. Iñárritu

Παίζουν: Tom Cruise, Riz Ahmed, John Goodman, Sandra Hüller, Jesse Plemons

Birdman 2.0 ή μια πολύ φιλόδοξη αποτυχία

Ο Digger Rockwell  είναι ένας πανίσχυρος επιχειρηματίας, ένας άνθρωπος που έχει συνηθίσει να αγοράζει λύσεις, να ελέγχει ανθρώπους και να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα σαν ένα ακόμη επιχειρηματικό πρόβλημα.

Μέχρι που η ίδια του η δραστηριότητα προκαλεί μια περιβαλλοντική καταστροφή και ο άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του πιθανότατα σωτήρα της ανθρωπότητας βρίσκεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του.

Είναι δύσκολο να συνοψίσεις το Digger.  Θα ήθελε να είναι κάπου ανάμεσα σε μαύρη κωμωδία, πολιτική σάτιρα, οικολογική αλληγορία, και υπαρξιακό δράμα· κάτι μεταξύ Birdman, Dr. Strangelove, Don't Look Up με ολίγη από Opening Night. Ένα από τα προβλήματα είναι, πως ενώ προσπαθεί πάρα πολύ να είναι κάτι απ’ όλα αυτά, στο τέλος δεν είναι τίποτα.

Η μεγαλομανία (ή αν θέλετε ο αυνανισμός) του Μεξικανού σκηνοθέτη δεν χτύπησε ταβάνι με το Bardo· στο Digger το τρύπησε. Vistavision επιλογή format, γιατί οι μεγάλες ιδέες απαιτούν και μεγάλο κάδρο. Η φωτογραφία δεν είναι όμορφη και αυτό είναι εσκεμμένο. Παλέτα ξεθωριασμένων χρωμάτων, πλάνα που προσπαθούν να χωρέσουν όσο περισσότερα γίνεται. Παρά κάποια εντυπωσιακά μονοπλάνα και κινήσεις κάμερας, η φωτογραφία (όπως σχεδόν τα πάντα στην ταινία) είναι φλύαρη. Το εύρημα που λειτούργησε εξαιρετικά στο Birdman, εδώ είναι κουραστικό. Η μουσική και το sound design ήταν εκνευριστικά. Το art direction είναι υποδειγματικό.

Είναι κρίμα ο TomCruise, σε αυτήν την φάση της καριέρας του, να χαραμίζεται σε τόσο άνισα φιλμ. Είναι πραγματικά πολύ καλός στο Digger, πολύ καλύτερος από την ίδια την ταινία. Δυστυχώς, αντί για το φιλμ του Les Grossman, έχουμε αυτό το κακό θεατρικό. Μακάρι να βρει ιντριγκαδόρικους ρόλους και καλύτερες ιστορίες στο μέλλον. Το καστ είναι εξαιρετικό, αν πρέπει να ξεχωρίσω κάποιον είναι ο Ahmed.

Τo Digger είναι μια απίστευτα φλύαρη ιστορία· αυτάρεσκη, επιτηδευμένη, συγκεχυμένη, δεν καταφέρνει ποτέ να ενώσει όλες τις ιδέες της σε ένα οργανικό σύνολο. Δεν έχει το διακριτικά δηκτικό χιούμορ του Dr. Strangelove, ούτε την ισορροπία μεταξύ δράματος και κωμωδίας του Don't Look Up. Δάγκωσε περισσότερα απ’ όσα μπορούσε να μασήσει. Ο Iñárritu και το σενάριο του νομίζουν πως είναι πιο έξυπνοι από το κοινό. Ουρλιάζει, δίνει έμφαση σε όλα, και καταλήγει σχεδόν τίποτα να μην είναι αστείο. Οι δύο ώρες έμοιαζαν τέσσερις. Το δε plot twist κάνει τα πράγματα χειρότερα, προσθέτει άλλο ένα στρώμα εκζήτησης.

Με budget 125 εκατομμύρια, είμαι περίεργος για την πορεία του φιλμ. Αμφιβάλλω αν θα τα καταφέρει εμπορικά. Οι συζητήσεις και οι διαφωνίες που θα προκύψουν, πιθανόν να είναι πιο ενδιαφέρουσες από την ίδια την ταινία. Ο Iñárritu είναι καλός σκηνοθέτης, αλλά πρέπει να κόψει την ομφαλοσκόπηση, να χαλαρώσει και να μην προσπαθεί να κάνει τον Kubrick. Το μόνο σίγουρο πως το Digger θα διχάσει.

Από 1 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους

Κώστας Ντούμας